Yazan : Şadi Evren ŞEKER

Bilgisayar bilimlerinde sistem modelleme ve mimari tasarım sırasında sıkça kullanılan ve genelde birbirine karıştırılması kolay olan konulardır. Özellikle nesne yönelimli programlama (object oriented programming) konusundaki gelişmelerle birlikte kullanılan UML modellerinde nesneler ve sınıflar arası ilişkilerde sıkça rastlanmaktadır.

Temel olarak birliktelik ve münasebet ilişki türleri birer oluşum çeşidi olarak düşünülebilir. Yani oluşum (composition) elde etmek için verilerimiz veya nesnelerimiz arasında kurabileceğimiz ilişki türleri birliktelik (association) veya münasebet (aggregation) olabilir.

Bu iki ilişki türünün arasındaki en temel fark ise birisinin verileri kendi içinde barındırması diğerinin ise atıfta bulunmasıdır.

Örneğin münasebet (aggregation) ilişkisinde bir nesneden diğer nesneye atıfta bulunulur. Bu durum bir ders ile öğrenci arasındaki ilişkiye benzer. Dersin bitmesi ve ders nesnesinin (object) yok olması durumunda bu dersi alan öğrencilerin varlığı devam eder.

Tersi bir örnek bir ev ile odaları arasında kurulabilir. Yani nasıl bir önceki örnekte dersi alan öğrenciler varsa (dolayısıyla dersin öğrencileri varsa) ev’in de odaları vardır. Ev nesnesinden odalara atıfta bulunan bir değişken benzer şekilde tanımlanır. Ancak bu sefer farklı olan ev nesnesinde bu objelerin yaşıyor olmasıdır ve ev yok olursa oda objelerinin de yok olacağıdır.

Bu durum C++ gibi dillerde gösterici (pointer) kullanılarak çözülebilir. Yani ilk örnekteki münasebet ilişkisi için ders nesnesinden öğrenci nesnelerine birer gösterici tanımlanabilir.

Birliktelik ilişkisi içinse ev nesnesinin içerisinde odalar tanımlanmalıdır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


7 + yedi =